Ferie jesienne w oratorium "Quo Vadis", 2008

W dniach od 27.10 do 1 .11.2008 r. odbyły sie w oratorium "Quo Vadis" jesienne ferie, które każdego roku mają miejsce na szwedzkiej ziemi z okazji Uroczystości Wszystkich Świętych i Święta Zmarłych.
Był to kolejny dobry sprawdzian potrzeby i funkcjonalności oratorium w Stockholmie . Okazało się bowiem po raz kolejny, że istnieje wielka potrzeba takich miejsc, gdzie dzieci i młodzież, pod opieką wychowawców w pozytywny sposób mogą spędzać wolny czas.

Podczas tegorocznych jesiennych ferii dzieci i młodzież, którzy pozostali w domu, w Stockholmie, każdego dnia w godz. od 8.00 - 20.00 korzystali z zajęć w oratorium, zaproponowanych przez wychowawców i animatorów.
Obok modlitwy i codziennej Eucharystii, był zorganizowny turniej tenisa stołowego, wspólne wyjście do kina, muzeum muzyki i Cosmonova, konkurs plastyczny, zabawy na basenie i bal dla dzieci ku czci Wszystkich Świętych. Nie zabrakło też wspólnej modlitwy na cmentarzu z okazji wspomnienia wiernych zmarłych.Każdy dzień był dla dzieci wspaniałą okazją do poznania nowych kolegów i koleżanek, wspólnej zabawy oraz ubogacenia swojej wiary.

Każdego dnia z oratorium korzystało około 50-60 dzieci i młodzieży. Czuło się, że św. Jan Bosko wspomagał nas i wypraszał potrzebne łaski w prowadzeniu tego dzieła. Dziękujemy bardzo serdecznie kapłanom z Polskiej Misji Katolickiej, wolontariuszom i rodzicom za pomoc w zorganizowaniu ferii.

Ks. Zdzislaw Lepper SDB

 Spotkanie popielgrzymkowe - Lourdes 2008

W dniu 11 października 2008, w oratorium "Quo Vadis" odbyło się spotkanie popielgrzymkowe dla młodzieży, która uczestniczyła w tegorocznej czerwcowej pielgrzymce do Lourdes.

W spotkaniu wzięło udział 20 uczestników pielgrzymki. Młodzież miała okazję zobaczyć film z pielgrzymki oraz wymienić między sobą zdjęcia. Nie zabrakło również smakowitych polskich wypieków przyniesionych przez młodzież.

Był to miły czas wzajemnego ubogacenia się wspomnieniami z pielgrzymki.

  Wycieczka ministrantów do Włoch, 2008

W nagrodę za dobrą służbę ministrancką ministranci ze Sztokholmu dzięki dofinansowaniu Polskiej Misji Katolickiej i ministranci ze Słupska pojechali na dwa tygodnie do Włoch. Grupą ze Słupska opiekował się i zarazem naszym przewodnikiem po Włoszech był ks. Adam Michalski. Opiekunem ministrantów sztokholmskich był ks. Ryszard.

W czasie pobytu na ziemi włoskiej znalazły się też chwile na rozwijanie umiejętności w służeniu przy ołtarzu i na naukę o postępowaniu ministranta. Po Włoszech jeździliśmy pociągami. Był to bardzo wygodny sposób podróżowania ze względu na to, że wnętrze pociągu było bardzo chłodne w porównaniu do temperatury na dworze.

Pierwszy dłuższy pobyt mieliśmy w Turynie. Tam zwiedziliśmy miejsce w którym rozpoczął swą działalność ksiądz Bosko. Na Valdocco w Bazylice Matki Bożej Wspomożenia Wiernych jest Jego grób i można też zwiedzić pomieszczenia w których mieszkał. Zwiedziliśmy też miasto i Katedrę w której znajduje się Całun Turyński.

Odbyliśmy też pieszą pielgrzymkę z Chieri do San Giovanni, wioski gdzie urodził się Dominik Savio - patron ministrantów. Szliśmy ponad siedem kilometrów w słońcu, z za mała ilością wody dlatego z wielką radością i pragnieniem otoczyliśmy kranik z wodą znajdujący się na przeciw domu Dominika Savio.

Resztę czasu spędziliśmy w Alassio, w miejscowości turystycznej z długą i dobrze zadbaną, piaszczystą plażą. Większość czasu spędziliśmy na plaży na której była możliwość grania w siatkówkę i na zabawie w wodzie. Jednak w najcieplejszych godzinach dnia nie mogliśmy być na plaży więc spędzaliśmy czas w ośrodku salezjańskim w którym mieszkaliśmy. W tym czasie odbywała się Msza św. na której podczas kazania najczęściej była omawiana jedna z zasad ministranckich.

Wielu ministrantów o nich nigdy nie słyszało więc będą mieli z tego duży pożytek. W ośrodku była możliwość grania w piłkę nożna i w siatkówkę na sztucznej trawie z czego wszyscy dużo korzystali. W ośrodku poznaliśmy młodzież włoską która tam również była na wakacjach. Żegnając Italię po drodze na lotnisko zatrzymaliśmy się w Mediolanie, gdzie zwiedziliśmy Katedrę i zjedliśmy ostatnią pizzę.

Bóg zapłać za mile spędzony czas.

Daniel Kruczek
Sztokholm

  Młodzież z PMK na Światowych Dniach Młodzieży w Sydney – 7-21 lipca 2008

Kolejne Światowe Dni Młodzieży dobiegły końca. W różnych diecezjach australijskich, na zaproszenie papieża Benedykta XVI gościło ok. 500 tyś. młodzieży z całego świata. Główne wydarzenie dotyczące doświadczenia spotkania młodego Kościoła z następcą św. Piotra akcentowało potrzebę osobistego formowania siebie w klimacie wartości ewangelicznych, szacunku dla ekologii oraz odpowiedzialnego duchowego dialogu z Duchem Św. w pełnym zawierzeniu i oddaniu jego mocy. Podczas Światowych Dni Młodzieży doświadczyliśmy Bożej Mocy i nowego tchnienia ogarniającej nas wszystkich Bożej Miłości.

Wśród wielotysięcznej grupy była obecna także 20 osobowa wspólnota młodzieży z PMK w Sztokholmie, z naszego salezjańskiego duszpasterstwa. Pod opieka p. Zbyszka Bancarewicza, P. Marii Borowiec i ks. Mariusza przeżyliśmy piekna i pelna niespodzianek oraz nowych doswiadczen pielgrzymke. Pierwszy tydzień gościliśmy w diecezji Bathurst, w parafii Lithgow, leżącej w przepięknym rezerwacie przyrody Blue Mauntains. Gościnność Australijczyków tego górzystego regionu przerosła nasze oczekiwania (zimowa temperatura zreszta także). Kolejny tydzień to uczestniczenie w programie ŚDM mającym za każdym razem elementy zagadnień i problemów regionu organizującego ŚDM. Tym razem w tematy katechez, spotkań i rozważań odbywających się w głównych kościołach Sydney, wplecione były zagadnienia kulturowo-integracyjne mające pośrednio zwrócić uwagę na problemy aborygenów i ich cierpień spowodowanych wieloletnią kolonizacją i niewolnictwem. W wolnych chwilach zwiedzaliśmy ciekawe miejsca, korzystaliśmy z atrakcji turystycznych, podziwialiśmy przepiekna zatoke nad która jest polozone Sydney, zachwycaliśmy się egzotyczna dla nas przyroda z roznymi rodzajami drzew eukaliptusowych. Wszystkich zaskakiwalo przyjazne usposobienie kangurow i misiow koala, gdyz przy tylu nowych turystach mialy prawo być lekko poirytowane.

Światowe Dni Młodzieży były wielką modlitwą młodego Kościoła o dary Ducha Świętego i Jego Moc w codziennym dawaniu świadectwa. Zewnętrzne doświadczenie siły oraz entuzjazmu młodości powinno przekładać się na systematyczną współpracę z Duchem Św. w wysiłku i łasce niesienia Krzyża, w celu uświęcania świata oraz środowisk, w których żyjemy na co dzień. Z tym posłaniem wracamy do naszego codziennego zycia, aby próbować ciagle od nowa isc droga chrześcijańskich zasad.

  VII spotkanie Rodzin Polonijnych śladami Jana Pawła II w Krakowie i Zakopanem

Ponad 30 polonijnych rodzin z różnych krajów Europy uczestniczyło w letnich rekolekcjach rodzin w Krakowie i Zakopanem. Rekolekcje odbywały sie w dniach od 25 lipca do 4 sierpnia 2008 r.

Na spotkanie przyjechały rodziny z Austrii, Francji, Szwecji, Niemiec, Włoch, Słowacji, Litwy, Ukrainy, Białorusi, Rosji, Węgier i Polski. Nasza wspólnotę z PMK, ze Stockholmu reprezentowały dwie rodziny.

VII już z kolei Spotkanie Rodzin Polonijnych odbywało się pod przewodnim tematem:

„Tu się wszystko zaczęło”. Miało ono na celu poznanie i pogłebienie nauczania Jana Pawła II w odniesieniu szczególnie do Polaków. Rekolekcje prowadzili: ks. Eugeniusz Kliminski, pallotyn i ks. Zdzisław Lepper – salezjanin.

Oddzielne programy przygotowano dla rodziców, osobne dla dzieci i młodzieży. Dopełnieniem konferencji poświęconych nauczaniu Jana Pawła II w odniesieniu do sakramentu małżeństwa i rodziny były wyjazdy do różnych miejsc związanych z pielgrzymowaniem Ojca św i jego duszpasterstwem.

Odwiedziliśmy rodzinne miasto Ojca św. – Wadowice, sankturaium Miłosierdzia Bożego w Krakowie - Łagiewnikach, Wieliczkę, sanktuarium Matki Bożej patronki Podhala w Ludźmierzu, Matki Bożej Fatimskiej na Krzeptówkach w Zakopanem i Kalwarię Zebrzydowską.

Duże wrażenie na wszystkich uczestnikach zrobiła Wieliczka i niezwykle serdeczne przyjęcie naszej wspólnoty przez władze miasta i powiatu. Wielkim przeżyciem było dla nas również uczestnictwo we Mszy św. w katedrze na Wawelu, przy konfesji św. Stanisława, bpa i męczennika w Krakowie, której przewodniczył, ks. bp Józef Guzdek. Cieszyliśmy się również ze spotkania z ks. bpem Zygmuntem Zimowskim , delegatem ds. duszpatsrstwa Polonii przy konferencji Episkopatu Polski.

W wakacyjny czas, podczas rekolekcyjnych medytacji i ćwiczeń rodziny polonijne podjęły trud wspólnego pogłębienia swojej wiary, ofiarując go nie tylko w swoich intencjach osobistych, ale także w intencji umocnienia rodzin na świecie, zwłaszcza rodzin polskich mieszkających z dala od Ojczyzny. Uczestnicy rekolekcji ocenili ich program bardzo pozytywnie. Rekolekcje spełniły swój apostolski cel ukazując bogactwo nauczania Jana Pawła II i potrzebę zgłebiania nauki Ojca św.

Kolejnym owocem rekolekcji było wzajemne poznanie się rodzin ze wschodu i zachodu i zawiązane zwłaszcza między dziećmi i młodzieżą, przyjaźnie.

  Pielgrzymka młodzieży ze Sztokholmu do Lourdes, czerwiec 2008

W dniach od 19-26 czerwca 2008 odbyła się pielgrzymka polskiej młodzieży ze Sztokholmu do sanktuarium Matki Bożej w Lourdes, we Francji. Tegoroczna pielgrzymka miała charakter jubileuszowy, z racji 150 rocznicy objawień Matki Bożej.

Uczestnikami pielgrzymki była 30 osobowa grupa młodzieży, która w tym roku przystąpiła do sakramentu bierzmowania. Opiekę nad nami sprawował ks. Zdzisław a pomagało mu siedmiu dorosłych uczestników - wolontariuszy. Mieszkaliśmy w pięknym miejscu, u podnóża gór Pirenejów, w ośrodku Polskiej Misji Katolickiej, prowadzonym przez siostry Nazaretanki. W domu pielgrzyma znajdowała się kaplica, w której odbywały się codzienne Msze św., konferencje, spowiedź i wieczorne modlitwy połączone z Apelem Jasnogórskim.

We Francji powitał nas upał, który trochę nam doskwierał przez następne kilka dni. W drodze z lotniska do Lourdes, podziwialismy piękne okolice południowej Francji a Ksiądz Zdzisław opowiadał nam o św. Bernadetcie i o 150-tej rocznicy objawień, ale nie za długo aby nie przeciążać naszych wyjałowionych przez gry komputerowe umysłów. Do tej opowieści powracał jeszcze kilka razy w czasie naszej pielgrzymki, dodając coraz to nowe szczegóły. W domu polskim siostry przywitały nas serdecznie i tolerowały podczas pobytu nie zawsze ciche nasze zachowanie. W czasie pobytu w domu pielgrzyma trzeba było zapomnieć o diecie, bo polskie kucharki dogadzały nam nieustannie.

Nasze pielgrzymowanie w Lourdes rozpoczęliśmy od drogi nawrócenia - drogi krzyżowej, pięknie położonej blisko sanktuarium. Przeszliśmy też śladami św. Bernadetty, zwiedzając jej muzeum, dom w którym się urodziła i spędziła dzieciństwo. Sanktuarium zrobiło na nas ogromne wrażenie. Nie tylko piękne architektoniczne budowle, ale tysiące pielgrzymów, a przede wszystkim tysiące chorych na wózkach i w łóżkach podczas procesji eucharystycznej, różańcowej i w miejscu kąpieli w cudownej wodzie. Nie tylko natłok tak wielu nieszczęść wywarł na naszych nieskomplikowanych osobowościach tak wielkie wrażenie, ale tysiące wolontariuszy, którzy z oddaniem, bezinteresownie pomagali potrzebującym i modlili się wspólnie ze wszystkimi. Zapaliliśmy świece w intencji naszych bliskich, nabraliśmy cudownej wody do różnych opakowań co spędziło nam sen z powiek ostatniej nocy z powodu nadwagi naszego bagażu.

W sobotę pojechaliśmy w Pirneje nad wodospady Pont d'Espagne. Urzekło nas piękno i potęga tych gór. Trochę dał nam sie we znaki marsz nad jezioro Lac de Gaube. Nie mogliśmy się równać z kondycją naszego księdza, za którym nie nadążaliśmy. Całe szczęście, że mogliśmy liczyć na pomoc i dobre słowo naszych opiekunów, którzy przez całą pielgrzymkę wspierali nas nieustannie. W niedzielę, wzięliśmy udział w międzynarodowej Mszy św. w podziemnej bazylice im. Piusa X, w której zgromadziło się ok. 20 tyś. pielgrzymów z całego świata.

Mszę prowadził arcybiskup Toulouse Robert Le Gall. Nasza grupa została oficjalnie powitana jako "polska młodzież pielgrzymująca ze Szwecji". Uczestniczyliśmy kilka razy w procesji różańcowej. Szliśmy za biało-czerwoną i papieską flagą, niosąc zapalone lampiony, które wznosiliśmy w górę na zawołanie "Ave Maria". Kilka osób z naszej grupy śpiewało w miedzynarodowym chórze. Byliśmy dumni z tego, że jesteśmy tak wyróżnieni, bo znaleźliśmy się w gronie kilku wybranych narodów, a pielgrzymi pochodzili z wielu krajów całego świata.

Ogromnym przeżyciem dla nas wszystkich były również kąpiele w basenach, w świętej wodzie, przeżywane z nadzieją w sercach na uzdrowienie fizyczne i duchowe, pogłębienie i umocnienie swojej wiary. Głębokie znaczenie cudownej wody z Lourdes oddają słowa wypisane przy źródle: " Umyjcie waszą twarz i proście Boga, by oczyścił wasze serca". Większość z nas zdecydowała sie na kąpiel w cudownej wodzie jako symbol oczyszczenia, chęci pokonania własnych chorób i słabości. Cztery godziny oczekiwania dla wielu zostaly wynagrodzone wspaniałym przeżyciem. Personel który nam pomagał we wszystkich czynnościach związanych z kąpielą, był niezwykle cierpliwy i miły. Modlił się razem z nami. Poczuliśmy się tacy leccy, że wszystkie dolegliwości przestały nas trapić, a chłodu wody prawie nie czuliśmy.

Program pielgrzymki był bardzo bogaty ale wydaje się, że każdy znalazł czas na własne przemyślenie swego życia i skupienie na modlitwie. Piękna słoneczna pogoda sprzyjała również miłej atmosferze, poznaniu się lepiej wzajemnie i nawiązywaniu nowych przyjaźni. I tak pełni czystych serc, obmytych z grzechu, powróciliśmy z jubileuszowej pielgrzymki do naszych domów, pełni nadziei by być lepszymi, czynić dobro i żyć bliżej Boga. Wróciliśmy zdrowo i szczęśliwie do domu. Wielu mówiło, że chętnie by do Lourdes pojechało jeszcze raz, może już w następnym roku.

Basia Harbut.

  Wizyta misjonarza-salezjanina Ks. Krzysztofa Owczarka w P.M.K. w Sztokholmie

W niedzielę 8 czerwca 2008 r., gościliśmy w naszej wspólnocie w Polskiej Misji Katolickiej, ks. Krzysztofa Owczarka, salezjanina, który od ponad 17 lat pracuje na misjach w Tanzanii. Ks. Krzysztof głosił na Mszach św. w kościele św. Jana, słowo Boże ukazując naszym wiernym pracę misyjną w Afryce, zachęcając przy tym do wsparcia duchowego i materialnego działalności misyjnej.

Misjonarz zwiedził również nasze oratorium ”Quo Vadis” , odprawił Mszę św. w Skarholmen oraz modlił sie w kaplicy Miłosierdzia Bożego.

  Bierzmowanie młodzieży w kościele św. Jana

Dnia 4 maja 2008 r., ks. Biskup Anders Arborelius OCD, ordynariusz katolickiej diecezji Stockholmu udzielił sakramentu bierzmowania 63 młodym Polakom z naszej wspólnoty, z Polskiej Misji Katolickiej.

Uroczystość bierzmowania miała miejsce , w kościele św. Jana, ekumenicznej świątyni, która służy do nabożeństw zarówno Polskim katolikom jak i naszym braciom protestantom. We wspólnej Eucharystii, ks. Biskup wraz z kapłanami z Polskiej Misji Katolickiej prosił dobrego Boga o dary Ducha św.dla młodych polskich katolików, by byli odważnymi świadkami Chrystusa, w trudnym, zlaicyzowanym środowisku Szwecji i nie wstydzili się swojej wiary.

  Öppet Hus w oratorium „Quo Vadis”

W niedzielę 27 kwietnia 2008 r. w godzinach od 10:00 do 16:00, w oratorium Quo Vadis, w domu dla dzieci i młodzieży, przy ulicy Södermannagatan 52 w Sztokholmie odbył się dla wszystkich naszych rodaków tzw. Dzień Otwartych Drzwi (Öppet hus).

W tym dniu drzwi oratorium były otwarte nie tylko dla dzieci i młodzieży ale również dla starszych. Można było tego dnia zwiedzić nasze oratorium i zapoznać się z jego działalnością. W gronie przyjaciół, znajomych czy własnej rodziny była okazja wypić kawę czy herbatę, skosztować naszych wypieków, miło spędzić czas. W tym dniu zgromadziło się w oratorium ok. 100 osób.

Dzień otwartych drzwi na szwedzkiej ziemi, jest tradycyjną formą reklamy różnych dzieł, działalności instytucji, szkół czy zakładów pracy. W oratorium ”Quo Vadis” w Stockholmie, został zorganizowany po raz kolejny, ukazać potrzebę istnienia i wartość tego dzieła salezjańskiego.

  Pielgrzymka PMK Sztokholm do Matki Boskiej Ostrobramskiej, 2008.04.14-18.

W dniach 14-18 kwietnia 2008 roku odbyła się pielgrzymka różnonarodowościowa, składająca się z 41 osób, zorganizowana przez Polską Misję Katolicką w Sztokholmie i prowadzona przez księży Ryszarda Flakiewicza i Bogdana Wegnerowskiego, do Wilna do obrazu Matki Boskiej Ostrobramskiej.

14 kwietnia o godzinie 16:00 wylecieliśmy ze Sztokholmu liniami Norwegian do Warszawy i tam już czekał na nas autobus wraz z kierowcą z firmy Mazurkas Travel, który zawiózł nas do Sanktuarium Maryjnego w Różanymstoku, położonym 70 kilometrów na północny wschód od Białegostoku i 250 kilometrów od Warszawy. Po obfitej i późnej kolacji przenocowaliśmy w jednym z najstarszych budynków kompleksu klasztornego przeznaczonego dla pielgrzymów. Budynek jest całkowicie odnowiony w środku, ze wszystkimi wygodami dla pielgrzymów czy turystów zwiedzających pobliskie okolice.

Następnego dnia po Mszy świętej i śniadaniu proboszcz Sanktuarium Maryjnego ks. Sławomir Goworek opowiedział nam historię tego miejsca, które nosiło nazwę Krzywystok, od XVI wieku i rodzie Tyszkiewiczów, poprzez cudowny obraz Matki Boskiej wywieziony przez mniszki prawosławne w głąb Rosji. O przybyciu księży salezjanów w roku 1919 i rozpoczęciu działalności oświatowo-wychowawchych. O koronowaniu nowego obrazu Matki Boskiej namalowanego przez Włodzimierza Tura z Warszawy i pracy z młodzieżą dzisiaj. Zwiedziliśmy także wszystkie budynki kompleksu klasztornego wraz z kaplicą byłej cerkwi. Po zjedzeniu obiadu wyruszamy w kierunku granicy i Wilna. Późnym wieczorem docieramy do Wilna do dzielnicy Pawilnius, do Sióstr Służek gdzie nakarmiono nas obfitą kolacją.

Następnego dnia, 16 kwietnia, po śniadaniu u sióstr Służek, wyruszamy autobusem wraz z naszym przewodnikiem Henrykiem Jakszo do Ostrej Bramy. Oglądamy resztki murów obronnych, Ostrą Bramę od strony południowej i kaplicę przy ołtarzu Matki Boskiej Miłosierdzia. O 10:30 bierzemy udział w Mszy świętej w tej kaplicy, odprawianej przez naszych księży ze Sztokholmu. Uczestnictwo w tej Mszy świętej w tak świętym miejscu wzruszyło nas do tego stopnia że łzy zaczęły nam ciec po twarzy. Wielu z nas tu się urodziło, tutaj miało rodziny i stąd zostali wyrzuceni przez władze sowieckie. Wielu z nas modląc się prosiło Matkę Boską o opiekę nad nami, nad naszymi rodzinami i naszymi bliźnimi. Słowa te są wyryte na tympanonie obrazu „Mater Misericordinae, sub Tuum Praesidium confugimus” co znaczy ”Matko Miłosierdzia, błagamy o Twoją opiekę”.

Po Mszy św. zwiedziliśmy ulicę Ostrobramską, Kościół św. Teresy, cerkiew św. Ducha, cerkiew św. Trójcy a przy niej klasztor Augustianów. Dalej brama Bazyljańska – symbol i kościół św. Kazimierza – patrona Litwy. Gdy dotarliśmy na bruk rynku, nasz przewodnik opowiedział nam historię prawie każdej kamienicy tego rynku przy Ratuszu nie pomijając nawet budynku banku Nordeii. Podążając dalej ulicą Wielką oglądamy cerkiew Mikołajewską i cerkiew Piatnicką. Wychodząc z małej uliczki zauważamy wspaniały kościół św. Anny, który jest najsłynniejszym kościołem gotyckim w Wilnie (w.l. 1495-1500). Tuż obok kościół Bernardyński, a na placu przy kościele znajdujemy pomnik Adama Mickiewicza.

Kierujemy się teraz obok Uniwesytetu Wileńskiego do muzeum Adama Mickiewicza gdzie dyrektor muzeum oprowadza nas po komnatach gdzie A. Mickiewicz napisał „Grażynę”. Po zwiedzeniu muzeum wsiadamy do autokaru i wyruszamy do podnuża góry Gedymina. Na górę Gedymina wjeżdżamy kolejką linową skąd mamy wspaniały widok na całe Wilno wraz z widokiem na Górę Trzech Krzyży. Po zjechaniu z góry Gedymina zwiedzamy Katedrę wraz z jej podziemiami. Po intensywnym zwiedzaniu i odwiedzaniu kościołów kierujemy się do restauracji „Zagroda Marcelki”, gdzie dania były typowo litewskie ale z polską muzyką i tańcami. Po zabawie wsiadamy do autokaru i kierujemy się do dzielnicy Pawilnius do sióstr Służek gdzie mamy nocleg.

Następnego dnia 17 kwietnia wstajemy dość wcześnie, zjadamy wspaniałe śniadanie i wyruszamy autokarem do centrum. Niestety, pogoda nie dopisuje ale odpowiednie ubranie pielgrzyma daje wystarczającą ochronę od deszczu. Zatrzymujemy się na Piaskach i zwiedzamy wnętrze Kościoła Franciszkańskiego, zewnętrzne mury Kościoła św. Ducha i zatrzymujemy się w kościele z obrazem Miłosierdzia Bożego. Tutaj ogrzewamy nasze zziębnięte ciała a dla ducha słuchamy koncertu księdza Ryszarda. Tutaj też uczestniczymy w Mszy świętej odprawianej przez naszych księży ze Sztokholmu z pomocą muzyki siostry opiekunki kościoła. Po Mszy świętej zwiedzaliśmy piechotą na zewnątrz budynki Uniwesytetu Wileńskiego i słuchaliśmy o jego historii.

Wsiadamy potem do autokaru i kierujemy się do miasta Troki położonego 30 km od Wilna. Tam zjadamy wyśmienity obiad w restauracji Kavine Kiubete i potem piechotą z ulicy zwiedzamy drewniane domy Karaimów sprowadzonych tutaj przez księcia Witolda z Krymu. Dochodzimy do jeziora i tam dostajemy nową porcję wrażeń jakie niesie średniowieczny, czerwony ceglany zamek – rezydencja Witalda. Położony na wyspie Gavle połączonej długim drewnianym mostem. Zwiedzamy dziedziniec zamku jak i jego główną część z wieloma piętrami i z jego główną salą gdzie nasz przewodnik opowiedział nam historię tego miejsca.

W drodze do sióstr Służek zatrzymujemy się jeszcze przy cmentarzu Rossa i modlimy się przy płycie gdzie pochowane jest serce marszałka Piłsudskiego. Zwiedzamy także wiele grobów znanych pisarzy, polityków, żołnierzy i ich rodzin. Po tym mokrym zwiedzaniu, deszcz już mocno padał, wsiadamy do autobusu i wracamy do naszej dzielnicy Pawilnius. Serdecznie dziękujemy naszemu przewodnikowi Henrykowi Jakszo, który jest wspaniałym Polakiem na Litwie, za oprowadzenie nas po sakralnych i państwowych zabytkach i za wspaniałą opowieść o Polsce i Litwie. A w budynku pielgrzyma czeka ciepła kolacja u sióstr Służek.

Następnego dnia wstajemy wcześnie i zbieramy się w kaplicy Sióstr Służek na ostatnią już w Wilnie, porannej Mszy świętej. Zjadamy szybko śniadanie i wyruszamy autobusem w kierunku granicy państwa do Warszawy gdzie docieramy o godzinie 16:00. Zatrzymujemy się w domu pielgrzyma Amicus przy kościele św. Stanisława Kostki gdzie mamy zakwaterowanie i wyżywienie. Tutaj faktycznie skończyła się nasza pielgrzymka z modlitwą przy grobie księdza Jerzego Popiełuszki. Sobota to czas wolny i w niedzielę wracamy liniami Norwegian do Sztokholmu Ta pielgrzymka pozwoliła nam zdobyć odrobinę wiedzy, nawiązać nowe znajomości czy lepsze kontakty z kimś bliskim i nie należy zapomnieć nauki pieśni i modlitw w czasie jazdy autobusem. Najważniejsze jest jednak to, że mogliśmy odnowić naszą przyjaźń z Bogiem. Być może znów zaczęliśmy się uśmiechać, nabraliśmy dystansu do siebie albo pewne sprawy powierzone Jezusowi i Matce Ostrobramskiej, kiedyś niemożliwe do rozwiązania, stały się banalne w naszych oczach... Bóg zapłać księże Ryszardzie i Bogdanie za odnowienia naszych dusz.

Bo Schubert

  Dzień skupienia dla ministrantów, 2008.04.12.

Niedziela Dobrego Pasterza rozpoczęła Tydzień Modlitw o Powołania Kapłańskie i Zakonne. Z tej okazji przebywał w Sztokholmie referent ds. powołań naszej Inspektorii ks. Leszek Główczyński z Inspektorialnego Ośrodka Powołań. W sobotę 12.04 poprowadził katechezy o tematyce powołaniowej w najstarszych klasach szkoły podstawowej. Po katechezie wygłosił kazanie do dzieci podczas Mszy św. katechetycznej.

Czas wspólnego lunchu z ministrantami, rozmowy w swobodnej atmosferze oraz nawiązanie sympatycznych kontaktów były dobrym wprowadzeniem do przeżycia chwil skupienia, które nastąpiło później w kaplicy przed wystawionym Najświętszym Sakramentem. Po modlitewnym zasłuchaniu wszyscy spotkali się w oratorium, aby przy różnego rodzaju pysznych domowych wypiekach cieszyć się wspólnym przebywaniem oraz kontynuować rozmowy o powołaniu, życiu zakonnym i kapłaństwie. Niektórzy robili to przy stoliku i kawie, inni grając w bilarda i ping-ponga. Ostatnia propozycja spotkania była możliwość wzięcia udziału w treningu ministrantów przygotowujących się do międzynarodowego turnieju sportowego w mieście Örebro. W ubiegłym roku drużyna ministrantów z PMK zajęła w nim II miejsce. Mamy nadzieję, że tym razem zdobędziemy mistrzostwo i od tej pory staniemy się niepokonani.

Następnego dnia podczas Mszy św. ks. Leszek głosił płomienne i energicznie wyrażane słowo Boże, nie pozwalając nikomu na nawet chwilowe zmrużenie oka. Niestety nie miał możliwości wygłoszenia kazania podczas Mszy św. za pomordowanych na Wschodzie – ta okazja była zarezerwowana dla kogoś innego, choć zapał ks. Leszka i duch patriotyzmu w tym względzie był ogromny.

ks. Mariusz Chamarczuk SDB

  Jubileusze 40 lecie

Sztokholm - 40 lecie kapłaństwa ks. Mariana Chojnackiego oraz 40 urodzin ks. Ryszarda Flakiewicza i ks. Mariusza Chamarczuka. Podczas Mszy św. o godz. 10.30 w polonijnym kościele św. Jana w Sztokholmie obchodziliśmy w sposób podniosły i uroczysty trzy jubileusze – chociaż trzeba przyznać, że dwa małe tzn. 40 urodziny były wyrazem wsparcia i zachęty dla naszego seniora do wspólnego świętowania jego tak ważnej rocznicy.

Na początku Mszy św. Ksiądz Dyrektor przedstawił okazję świętowania łącząc ją z 3 rocznicą odejścia do domu Ojca papieża Jana Pawła II. Mszy św. jubileuszowej przewodniczył Czcigodny Jubilat, a słowo Boże wygłosił ks. Zdzisław Lepper. Po Komunii św. nastąpił moment składania życzeń. W imieniu wszystkich wiernych uczyniła to przedstawicielka Rodziny Rodzin – Aldona Zapadka, a w imieniu młodzieży przedstawiciele związku Polskiej Młodzieży Katolickiej w Szwecji (PUKiS) oraz LSO: Adam Białobrzeski, Marysia Białobrzeska i Anna Kubalewska. W imieniu ministrantów został odczytany przez Ludwika Jabłońskiego-Janiuka wiersz jego autorstwa:


        Już aż 40 lat minęło od kiedy ślubowałeś aby zostać księdzem,
        Zrobiłeś to dla naszego życia wiecznego, a nie dla sztucznych, ziemskich pieniędzy.
        Księże Marianie dziękuję ci za to, że jesteś Misji Polskiej Tatą!

        Minęło już całe 40 lat od kiedy ksiądz przyszedł na ten świat.
        Takiego właśnie księdza trzeba nam. Ja bym w każdym razie nie wytrzymał sam.
        Ks. Mariuszu dziękuję Ci, za to że często pomagasz mi.

        Ksiądz jest też na tym świecie lat 40. Trzy 40:stki na raz! Aż w głowie się nie mieści
        Ty nami, młodzieżą się zajmujesz, byśmy nie zgrzeszyli nas dopilnujesz.
        Ks. Ryszardzie, dziękuję ci za lekcje gitary i wierz mi, nie jesteś aż taki stary.


Podczas Mszy św. jubileuszowej oraz innych Mszy odprawianych w te niedziele, stronę muzyczną animował zespół Sirion z Piły (m.in. Jowita i Waldemar Ginterowie), którego płyty można było nabyć do rodzinnej kolekcji płyt religijnych.

Ks. Mariusz Chamarczuk SDB

  Dzień skupienia dla rodzin Kościoła Domowego

W dniu 1 marca 2008 r. rodziny z Kościoła Domowego w Stockholmie uczestniczyły w dniu skupienia, w domu rekolekcyjnym Sióstr Brygidek, w Djursholm. Dzień skupienia zgromadził 9 rodzin, które miały okazję przemyśleć swoje życie w odniesieniu do zobowiazań wynikajacych z sakramentu małżeństwa.

Całość spotkania rozpoczęła sie od wspólnej Eucharystii sprawowanej w kaplicy sióstr Brygidek pod przewodnictwem ks. Zdzisława, opiekuna rodzin.

Tematem przewodnim dnia skupienia była modlitwa rodzinna i dialog małżeński. Podczas gdy rodzice uczestniczyli w duchowych zmaganiach formacyjnych, ich kochane dzieci znajdowały się pod troskliwą opieką siostry Ludwiki, ze zgromadzenia sióstr Elżbietanek.

  Droga krzyżowa z udziałem rodzin i dzieci w Stockholmie

W okresie Wielkiego Postu nabożeństwo drogi krzyżowej jest bardzo przeżywane przez wszystkich wiernych. Nabożeństwo to ma wielką tradycję w naszej polskiej kulturze. Nawet na emigracji Polacy chętnie uczestniczą w tym nabożeństwie.

W tym roku, w kościele św. Jana, który jest wypożyczany od naszych braci protestantów dla Polskiej Misji Katolickiej, drogę krzyżową prowadziły w dniu 15 lutego polskie dzieci z klasy 5 i 6 a tydzień później małżeństwa z Kościoła Domowego.

Droga Krzyżowa rodzin była oparta na rozważaniach Ojca św. Jana Pawła II a dzieci na tekstach ks. Jana Twardowskiego. Zaangażowanie dzieci i rodzin w nabożeństwo drogi krzyżowej spotkało sie z bardzo pozytywnym odbiorem wiernych.

  Ferie zimowe w oratorium "Quo Vadis" w Sztokholmie (25.02-1.03.2008)

Podczas zimowych ferii, tzw. „sportlov”, które każdego roku mają miejsce w Stockholmie w dziewiątym tygodniu, dla dzieci i młodzieży przygotowano ciekawe zajęcia wychowawcze.

W tym czasie dzieci i młodzież, którzy pozostali w domu, każdego dnia w godz. od 8.00 do 20.00 korzystali z zajęć w oratorium, zaproponowanych przez wychowawców i animatorów.

Obok modlitwy i codziennej Mszy św., był zorganizowny turniej tenisa stołowego i bilarda, wspólne wyjście do kina, wizyta w muzeum techniki i królewskim zamku, konkurs plastyczny, oraz zabawy na basenie.

Każdy dzień był dla dzieci wspaniałą okazją do poznania nowych kolegów i koleżanek, wspólnej zabawy oraz ubogacenia swojej wiary. W tegorocznych, zimowych feriach w oratorium „Quo Vadis”, każdego dnia korzystało z zajęć od 40 do 60 dzieci i młodzieży.

Dziękujemy bardzo serdecznie wszystkim kapłanom, wolontariuszom, katechetom i rodzicom za pomoc w zorganizowaniu tych dni dla dobra dzieci i młodzieży.

  Opłatek dla rodzin Kościoła Domowego

W sobotę 15 grudnia 2007 r., w oratorium ”Quo Vadis” w Stockholmie, odbyło się spotkanie opłatkowe dla małżeństw z Kościoła Domowego. Spotkanie poprzedziła wspólna Eucharystia w kaplicy Miłosierdzia Bożego.

W spotkaniu wzięło udział 10 małżeństw wraz z dziećmi oraz opiekun rodzin, ks. Zdzisław. Podczas spotkania, rodziny łamały się nawzajem opłatkiem, składały życzenia świąteczne i śpiewały staropolskie kolędy.

Wielką radością dla wszystkich a szczególnie dla dzieci, była obecność św. Mikołaja oraz rozdzielane przy tej okazji prezenty. Nie zabrakło też typowych dla wigilijnego stołu przysmaków, takich jak barszcz, krokiety z kapustą czy smakowitych ciast.

W radosnej, przedświątecznej atmosferze wspólnie uczyliśmy się jak przeżywać po chrześcijańsku wieczerzę wigilijną.

  Spotkanie Rady Duszpasterskiej Europy Zachodniej ds. Polonii w Rzymie

W dniach od 16 – 18 listopada 2007 odbyło się w Domu Polskim imienia Jana Pawła II w Rzymie kolejne zebranie plenarne Polskiej Rady Duszpasterskiej Europy Zachodniej. Tegoroczne hasło spotkania brzmiało: „Ośrodki Polskich Misji Katolickich jako podstawowe centra zachowania wiary i tożsamosci narodowej w warunkach emigracji”.

W spotkaniu wzięli udział przedstawiciele ośrodków polonijnych z 12 krajów, razem ok. 80 delegatów duszpasterstwa Polonii z Europy Zachodniej. Polską Misję Katolicką ze Sztokholmu reprezentował p. Adam Wesołowski i ks. Zdzisław Lepper SDB.

Spotkanie rozpoczęło się wspólną Mszą Świętą koncelebrowaną, pod przewodnictwem Ks. Biskupa Ryszarda Karpińskiego, delegata Konferencji Episkopatu Polski do spraw Duszpasterstwa Emigracji. Ks. Biskup w swoim wystąpieniu rozpoczynającym spotkanie przypomniał postać Ojca Świętego Jana Pawła II, a nawiązując do wspomnienia Matki Bożej Ostrobramskiej mówił o sytuacji naszych rodaków na wschodzie. Główny referat wygłosił Przełożony Generalny Towarzystwa Chrytusowego dla Polonii Zagranicznej, Ks. Tomasz Sielicki SChr., zatytułowany „Funkcja, rola i znaczenie duszpasterza emigracyjnego”. Obecni na zebraniu członkowie rady, w trzech grupach dyskusyjnych omawiali podstawowe tezy referatu w dostosowaniu do warunków lokalnych poszczególych krajów europejskich. Również kapłani uczestniczący w spotkaniu mieli okazję do wymienienia doświadczeń i poznania nowych sytuacji w poszczególnych misjach takich jak Szwajcaria, Włochy, Szwecja, Irlandia i Hiszpania.

W sobotę, Mszy Świętej koncelebrowanej przewodniczył Ks. Abp. Szczepan Wesoły. W homilii dzielił się z wiernymy własnymi spostrzeżeniami na temat duszpasterstwa nowej fali emigracji polskiej w Europie Zachodniej. W sobotnim zebraniu wziął również udział nowy Rektor Kościoła Polskiego pod wezwaniem Św. Stanisława w Rzymie, Ks. Prałat Paweł Ptasznik, odpowiedzialny za duszpasterstwo Polskie w wiecznym mieście.

Uczestnicy spotkania mieli okazję złożyć gratulacje nowemu polskiemu Kardynałowi Stanisławowi Ryłce, i dowiedzieć się o pracy Papiejskiej Komisji do spraw Laikatu, którą on od lat kieruje. Na spotkaniu przedstawiona była propozycja PMK w Francji zorganizowania Europejskiej Pielgrzymki Polaków do Lourdes od 7 do 11 maja 2008r z okazji 150 lecia objawień Matki Bożej.

Było także przedstawione zaproszenie na IV Miedzynarodową Konferencję „Rodzina Polska poza granicami kraju”, która odbędzie sie w dniach 23/24-11-2007 w Warszawie pod hasłem „Najnowsza migracja Polaków po roku 2004 do Europy Zachodniej, i jej konsekwencje dla rodziny”. Polska Rada Duszpasterska Europy Zachodniej jest współorganizatorem tej konferencji. Od 25 lipca do 5 sierpnia 2008r planowany jest Zjazd Rodzin Polonijnych z racji 30 lecia pontyfikatu Sługi Bożego Jana Pawła II pod hasłem „ Myśląc Ojczyzna – tu się wszystko zaczęło...”

Na zakonczenie spotkania, uczestnicy wzięli udział w spotkaniu z Ojcem Świętym Benedyktem XVI podczas modlitwy Anioł Panski na placu Św. Piotra oraz modlili się przy grobie Jana Pawła II.

  Pielgrzymka śladami Jana Pawła II

W dniach 30/9 - 7/10 br. 34 osobowa grupa z PMK udała się na pielgrzymkę do Polski śladami Jana Pawła II, zorganizowaną i prowadzoną przez ks. Ryszarda. Z nami był również protestancki pastor z kościoła św. Jana z małżonką.

Po przylocie do Katowic, pielgrzymkę rozpoczęliśmy od Częstochowy poranną Mszą św. przed cudownym obrazem Matki Bożej Częstochowskiej i zwiedzaniem Jasnej Góry.

Po obiedzie udaliśmy się w dalsza trasę pielgrzymki, która prowadziła do Bazyliki Miłosierdzia Bożego w Krakowie Łagiewnikach, Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej w Zakopanem na Krzeptówkach oraz Kalwarii Zebrzydowskiej i Wadowic, miejsca urodzenia Jana Pawła II, aby wreszcie zakończyć w Sanktuarium w Licheniu.

Wyjazd do Gdańska, a stąd odlot do Szwecji.

Codzienna Msza św., uczestnictwo w różnych nabożeństwach w Sanktuariach, wspólne odprawienie Drogi Krzyżowej na Golgocie w Licheniu, odmawianie różańca św., oraz śpiewy w czasie przejazdów były dla mnie cudownym przeżyciem i umocnieniem w wierze.

Był również czas na zwiedzanie zamku na Wawelu w Krakowie, modlitwę przy grobie rodziców Jana Pawła II,, zwiedzanie Kopalni soli w Wieliczce, spacer po Krupówkach w Zakopanem, zwiedzanie domu rodzinnego Jana Pawła II w Wadowicach, gdzie oczywiście jedliśmy kremówki.

Nie jestem odosobniona w swojej opinii, że pielgrzymka była b. udana , za co ks. Ryszardowi w imieniu całej grupy składam serdeczne Bóg zapłać.

Elżbieta Piotrowska

  Dzień skupienia dla rodzin Kościoła Domowego-Sztokholm

W dniu 25 sierpnia 2007 r. rodziny Kościoła Domowego ze Sztokholmu udały się do Falun, do domu rekolekcyjnego sióstr Brygidek, by wspólnie przeżyć dzień wspólnoty połączony z dniem skupienia. W spotkaniu uczestniczyło ok. 30 osób.

Mieliśmy okazję uczestniczyć w Eucharystii, podzielić się doświadczeniem letnich wakacji i rekolekcji oraz zapoznać się z życiem zakonnym sióstr Brygidek. Całe spotkanie było ukierunkowane na świętość małżonków w odniesieniu do błogosławionych włoskich małżonków: Ludwika Quatrocchi i Marii Corsini.

Ponadto zwiedziliśmy też piękną okolicę Falun i domu rekolekcyjnego sióstr. Całe spotkanie zakończyliśmy modlitwa różańcową przy figurze Matki Bożej z Lourdes.

Ubogaceni wzajemną obecnością i Bożymi darami wróciliśmy do swoich środowisk, by dawać nieustanne świadectwo o obecności Boga w codziennym życiu.

  Kolonie dzieci i młodzieży z Polskiej Misji Katolickiej w Sztokholmie – Przyjezierze 2007

Podczas, gdy polskie dzieci cieszyły się ostatnim tygodniem roku szkolnego, grupa dzieci i młodzieży z Misji polskiej w Sztokholmie, pod opieką ks. Ryszarda Flakiewicza i czterech opiekunów, odbywała swoje dwutygodniowe kolonie w Przyjezierzu (pow. mogileński).
Wśród atrakcji wypoczynku znalazła się oczywiście plaża, gry i zabawy na świeżym powietrzu, rowery wodne i kajaki, wyprawy do lasu, mecze siatkówki i piłki nożnej, pogodne wieczory… Jeden dzień poświęciliśmy na zwiedzanie Poznania (pięknej katedry i oczywiście starówki ze słynnymi koziołkami). Na kolonii salezjańskiej z pewnością nie mogło zabraknąć, obok zajęć sportowych i rekreacyjnych, również formacji duchowej. Codziennie uczestniczyliśmy w Eucharystii, modlitwach porannych i wieczornych, spotkaniach w grupach, na których rozmawialiśmy w tym roku o cnotach teologalnych i sakramentach świętych.

Ważnym wydarzeniem była też pielgrzymka do Lichenia i Msza św. w bazylice cudownego obrazu. Ostatnie trzy dni pobytu w Polsce, dzieci i młodzież spędziły w Aleksandrowie Kujawskim, zwiedzając Toruń oraz w Rumi.

W Toruniu zaplanowane było spotkanie z Ojcem Piotrem Detlafem, który umożliwił delegacji dzieci prowadzenie Koronki do Miłosierdzia Bożego w Radio Maryja. Zwiedziliśmy także studio telewizyjne Telewizji Trwam. Niesamowite okazało się przypadkowe spotkanie z Ojcem Dyrektorem Tadeuszem Rydzykiem, gdyż mogliśmy zobaczyć i dotknąć osobistych rzeczy Jana Pawła II, które zostały podarowane przez ks. kard. Stanisława Dziwisza.

Były to np. obrazek prymicyjny ks. Karola Wojtyły, różaniec z czasu kiedy kard. Karol Wojtyła brał udział w konklawe, piuska Ojca św. Jana Pawła II, którą Ojciec Dyrektor z modlitwą na ustach o uświęcenie rodziny nakładał na głowę każdemu uczestnikowi kolonii. Wszyscy byli tym bardzo poruszeni.

Z lotniska w Gdańsku, dnia 30 czerwca, odleciały spowrotem do Sztokholmu zabierając ze sobą garść dobrych wspomnień z ojczystej ziemi.

  Pielgrzymka młodzieży ze Sztokholmu do Lourdes, 2007

W dniach od 14-22 czerwca 2007 odbyła się pielgrzymka polskiej młodzieży ze Sztokholmu do sanktuarium Matki Bożej w Lourdes, we Francji. Uczestnikami była 35 osobowa grupa młodzieży, która w tym roku przystąpiła do sakramentu bierzmowania.

Mieszkaliśmy w pięknym miejscu, u podnóża gór Pirenejów, w ośrodku Polskiej Misji Katolickiej, prowadzonym przez siostry Nazaretanki. W domu pielgrzyma znajdowała się kaplica, w której odbywały się codzienne Msze św., konferencje, spowiedź i wieczorne modlitwy połączone z Apelem Jasnogórskim.

Nasze pielgrzymowanie w Lourdes rozpoczęliśmy od drogi nawrócenia - drogi krzyżowej, pięknie położonej blisko sanktuarium. Przeszliśmy też śladami św. Bernadetty, zwiedzając jej muzeum, dom w którym się urodziła i spędziła dzieciństwo. Braliśmy też udział w procesjach różańcowych z lampionami, śpiewaliśmy w międzynarodowym chórze i odmawialiśmy modlitwę "Zdrowaś Maryjo" w języku polskim i szwedzkim.

W niedzielę wzięliśmy udział w międzynarodowej Mszy św. w podziemnej bazylice im. Piusa X, w której zgromadziło się ok. 20 tyś. pielgrzymów z całego świata.
Następnego dnia, w grocie Massabielle, odbyła się dla naszej grupy Msza św. w języku polskim, celebrowana przez ks. Zdzisława, miejscu, gdzie w roku 1858 objawiła się Matka Boża, Bernadecie Sobirous.

Ogromnym przeżyciem dla nas wszystkich były również kąpiele w basenach, w świętej wodzie, przeżywane z nadzieją w sercach na uzdrowienie fizyczne i duchowe, pogłębienie i umocnienie swojej wiary. Głębokie znaczenie cudownej wody z Lourdes oddają słowa wypisane przy źródle: " Umyjcie waszą twarz i proście Boga, by oczyścił wasze serca".

Pielgrzymka oprócz charakteru religijnego miała również elementy turystyczno- krajoznawcze:

- wędrówki w góry Pireneje, do wodospadów hiszpańskich, nad jezioro Gaube położone na wysokości 1725 m. n.p.m,
- do grot Betharam,
- do średniowiecznego zamku w Lourdes,
- do parku wodnego,
- mecze piłkarskie z miejscową francuską młodzieżą,

Program pielgrzymki był bardzo bogaty ale wydaje się, że każdy znalazł czas na własne przemyślenie swego zycia i skupienie na modlitwie. Piękna słoneczna pogoda sprzyjała również miłej atmosferze, poznaniu się lepiej wzajemnie i nawiązywaniu nowych przyjaźni.

I tak pełni czystych serc, obmytych z grzechu, powróciliśmy z pielgrzymki do naszych domów, pełni nadziei by być lepszymi, czynić dobro i żyć bliżej Boga, który ma otwarte serce dla wszystkich i zawsze na nas czeka ze swoja miłością.

Składamy serdeczne podziękowanie dla Polskiej Misji Katolickiej w Sztokholmie i wszystkim opiekunom za pomoc w zorganizowaniu pielgrzymki.

  Bierzmowanie młodzieży w kościele św. Jana

Wspólnota salezjańska przy Polskiej Misji Katolickiej w Stockholmie, w dniach od 5-7 maja 2007 r. gościła w swoich skromnych progach J.E. ks. biskupa Pawła Cieślika, biskupa pomocniczego diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej.
Dnia 6 maja, ks. Biskup Paweł udzielił sakramentu bierzmowania 57 młodym Polakom z Polskiej Misji Katolickiej w Stockholmie. Uroczystość bierzmowania miała miejsce w kościele św. Jana, ekumenicznej światyni, która służy do nabożeństw zarówno Polskim katolikom jak i naszym braciom protestantom.
We wspólnej Eucharystii, ks. Biskup wraz z kapłanami z Polskiej Misji Katolickiej prosił dobrego Boga o dary Ducha św.dla młodych polskich katolików, by byli odważnymi świadkami Chrystusa, w trudnym, zlaicyzowanym środowisku Szwecji i nie wstydzili się swojej wiary.

  Kurs Ministrancki PMK Sztokholm w Rumi

W dniach od 27 lutego do 6 marca ministranci z Polskiej Misji Katolickiej w Sztokholmie swoje ferie zimowe (sportlov) spędzili w Rumi w parafii pw. MB Wspomożycielki Wiernych. Wypoczynek był połączony z pogłębieniem umiejętności służenia przy ołtarzu. Formacja ministrantów w PMK nie jest tak regularna jak w Polsce, gdzie zbiórki ministranckie odbywają się przynajmniej raz w tygodniu. W Szwecji ze względu na specyficzny charakter pracy (duże odległości zamieszkania Polaków przynależących do PMK) nie jest możliwe odbywanie regularnych spotkań ministranckich, a jak już uda się wszystkich zebrać, to raczej omawiane są bieżące sprawy, to też w czasie wyjazdów wspólnotowych jest okazja, aby przekazać wiedzę i przećwiczyć tzw. "ministranturę". Był też czas na nawiązanie nowych znajomości w czasie rekreacji w rumskim oratorium oraz poznanie ministrantów z innych pobliskich, salezjańskich parafii, z którymi zostały rozegrane mecze piłki nożnej halowej. "Chęć rywalizacji w turnieju ściągnęła ok. 50 zawodników i opiekunów z 4 naszych parafii - Gdańsk Orunia, Rumia Św. Krzyż, Rumia Wspomożycielka i Sztokholm - Polska Misja Katolicka. Turniej został rozegrany w dwóch kategoriach szkoła podstawowa i gimnazjalna. W najmłodszej kategorii najlepszym zespołem okazali się gospodarze turnieju - ministranci rumskiej Wspomożycielki, wygrywając ze Szwecją 5:0 i z Św. Krzyżem 1:0.
Drugie miejsce zajęli ministranci ze Św. Krzyż a trzecie ministranci ze Sztokholmu. W kategorii gimnazjum pierwsze miejsce wywalczyli ze znaczną przewagą w punktach i bramkach ministranci z Gdańska z opiekunem ks. Grzegorzem Stępniakiem. Drugie miejsce wywalczył zespół ze Szwecji, po zaciętej, ale niestety przegranej walce z drużyną z Gdańska. Na trzecim
miejscu uplasował się zespół ministrantów z Rumi Św. Krzyża. Czwartą pozycję w turnieju zajęli chłopcy z Rumskiej Wspomożycielki." (kl. Bartłomiej Przybylski). Odbyły się też wyprawy do kina, sopockiego aquaparku i oceanarium. Niesamowitą atrakcją okazała się gra paintball. Oczywiście nie mogło zabraknąć pieszej wyprawy brzegiem morza. Mimo nie zbyt sprzyjającej pogody przeszliśmy na pieszo z Sopotu do Gdynii Orłowo. Po drodze zbieraliśmy bursztyny, a młodsi muszelki - każdy coś cennego przywiózł z sobą do Szwecji; niektórzy tylko muszelki i bursztyny, ale większość pozytywne doświadczenia i pogłębioną wiedzę z zakresu "ministrantury".

  Ferie zimowe 26.02 - 3.03.2007

W ubiegłym tygodniu, w czasie ferii zimowych, tzw. ”sportlov” zorganizowano przy oratorium ”Quo Vadis” półkolonie dla dzieci i młodzieży. Podczas tygodniowych zajęć dzieci miały okazję miło spędzić czas na zabawie i modlitwie pod opieką wychowawców. Obok zabawy dzieci codziennie uczestniczyły w Eucharystii w kaplicy Miłosierdzia Bożego. W półkoloniach brało udział każdego dnia około 40 dzieci, które w braterskiej atmosferze, przeżywały wakacyjny czas, dany nam od Pana Boga. Bardzo serdecznie dziękujemy kapłanom, rodzicom i opiekunom, za pomoc w zorganizowaniu półkolonii a szczególnie wolontariuszom, którzy z wielkim poświęceniem ofiarowywali swój czas dla dobra dzieci. Podziękowanie składamy też dzieciom, które były niezwykłym darem i radością nas wszystkich podczas tego tygodnia wspólnej zabawy i modlitwy. Czas półkolonii pokazał, że można wiele dobra zrobić dla naszych dzieci i młodzieży, nawet wtedy, gdy rodzice są zmuszeni pracować a dzieci niejednokrotnie w domu się nudzą. Serdeczne podziękowanie składamy przede wszystkim ks. Rektorowi PMK Marianowi Chojnackiemu za pomoc w sfinansowaniu półkolonii.